این همه غمها که اندر سینه هاست                             از بخار گرد و باد و بود ماست

این غمان بیخ کن چون داس ماست                       این چنین شد و آن چنان وسواس ماست

دان که هر رنجی ز مردن پاره ای است                     جزو مرگ از خود بران گر چاره ایست

.....................................