یادداشتهای یک پزشک

...... و قطاری که سیاست می برد 

                                              و چه خالی می رفت.....

سلام پزشک 

مرسی رفیق... می‌دانی در این راستا یک چیزکی: همیشه فکر می کنم که باید نامه فرهنگستان گسترش زبان فارسی را تغییر داد و گفت فرهنگستان حفظ زبان فارسی... ایران به جای آن که برود در مثلا آمریکای لاتین کورس فارسی راه بیندازد... چقدر خوب بود که فارسی زبان های دور و برش را فراموش نمی کرد.... کسانی که با خون دل فارسی را در افغانستان نگاه می دارند... در تاجیکستان و ازبکستان و دو میلیون در پاکستان... در واقع قصه این که زبان فارسی پیش از آن که به گسترش نیاز داشته باشد، به خود نگری بیشتر نیاز دارد...
گپ بی ربطی بود... اما گفتم دیگه ببخشید 

اشاره حامد قدوسی را که خواندم بی درنگ این اشاره نغز در خاطرم زنده شد که  نژاد پرستی ایرانی بیشترین آسیب را به ساختار فکری ایرانی معاصر زده است. توهم خود برتر بینی و بدگویی از عرب و ترک و افغان و................. یکی از محورهای ذهن بیمار جامعه ماست. اخلاق غیر انسانی داشتن ، دروغ، تجاوز به حقوق دیگران ن‍ژاد و کشور نمی شناسد. دیده ام که عده ای عربده می کشند که ترکها مولوی را از ما گرفتند و عربها ابن سینا را و .................... . نکته اینکه عربده این عده در پس عدم آگاهی از ژآثار مولوی و ابن سینا و خیام و ............. به گوش می رسد.  

باور کنیم که با افغانها مهربان نبوده ایم که جامعه میزبان خوبی نبوده ایم . مولوی رومی باشد یا مولانا ، بلخی باشد یا رومی، چیزی بر ما نمی افزاید یا کم نمی کند. به قول خودش : همدلی از همزبانی خوشتر است. 

پ . ن: حالا هی امضا جمع کنید و بمب اینترنتی منفجر کنید.

جبران خلیل جبران ، محمود درویش و نزار قبانی شوق خواندن ادبیات عرب را در من زنده می کنند. 

آموزگار نیستم تا عشق را به تو بیاموزم
ماهیان نیازی به آموزگار ندارند
تا شنا کنند
پرندگان نیز آموزگاری نمی خواهند
تا به پرواز در آیند
شنا کن به تنهایی
پرواز کن به تنهایی
عشق را دفتری نیست
بزرگترین عاشقان دنیا
خواندن نمی دانستند.      

نزار قبانی از کتاب - در بندر آبی چشمانت

طی ماههای اخیر خواننده همیشگی وبلاگهای زیر بوده ام: 

1. کوچستان   : خاطرات کوچ همیشه قابل لمس و احساس هست.

2. در آمریکا : اشارات نغز بابک به مسائل مختلف

3. یک لیوان چای داغ : تحلیلهای علمی و جالب حامد قدوسی همیشه خواندنی و آموزنده است.

4. مطرود : زیباترین و عمیقترین مینیمالیستی های فارسی

5. گربه ایرانی : چه خوب که هنوز هم آدمهای با احساس در این ملک یافت می شوند. 

6. پنجره : نوشته هایی که خاطرات یک پزشک را زنده می کند. 

7. Reduction: یادداشتهای دوستی خیلی دور و خیلی نزدیک

یکی از مزایای وبلاگ نویسی این هست که می شه دید یک سال پیش در چه حال و هوایی بوده ایم. نمی دونم یک سال بعد این پست رو که بخونم در چه حال و هوایی خواهم بود.  

پ.ن.: به علت مشکل blogsky در نمایش تصاویر. از این به بعد عکسها را در وبلاگ انگلیسی قرار می دهم و لینک آن را اینجا می گذارم. 

برای دیدن عکسهای باکو اینجا را کلیک کنید.

دوست دارم بدونم چه کسی در برزیل اسم من رو در google جستجو می کنه و به این وبلاگ می رسه.

شاید لحظه دیدار نزدیک است.....

نوشتم: بود آیا که در میکده ها بگشایند؟ 

نوشت: دل قوی دار که از بهر خدا بگشایند........